Po wojnie nadal pracowała w Szpitalu Wolskim. Doktor Janina Misiewicz zaproponowała jej objęcie stanowiska przełożonej pielęgniarek, jednakże Warda postanowiła kontynuować rozpoczęte w czasie okupacji studia medyczne (łącząc je przy tym z pracą w szpitalu jako instrumentariuszka). W 1950 roku uzyskała dyplom lekarski na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.

Po ukończeniu studiów nadal pracowała w Szpitalu Wolskim – najpierw na stanowisku asystentki, a od 1957 roku jako starsza asystentka zajmująca się chirurgią i anestezjologią. Ponadto w 1953 roku przez dziewięć miesięcy była anestezjologiem w szpitalu PCK w Korei Północnej.

W latach 1960–1962 pracowała w Szpitalu Bielańskim na stanowisku kierownika bloku operacyjnego. Następnie pracowała w Instytucie Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie. W 1973 roku przeszła na emeryturę, niemniej do 1992 roku pracowała w placówce pogotowia ratunkowego przy ul. Hożej w Warszawie.

Była członkinią: Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Towarzystwa Chirurgów Polskich, Koła Absolwentek Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa, Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i Towarzystwa Przyjaciół Łazienek Królewskich.