Jego opozycja w stosunku do oficjalnego konfucjanizmu znalazła szczególny wyraz w jednym z jego najsłynniejszych dzieł prozatorskich, O czym Mistrz by nie powiedział. Jego tytuł stanowi nawiązanie do zdania z siódmej księgi Dialogów Konfucjańskich, zgodnie z którym: „Mistrz nigdy nie mówił o cudach, pokazach siły, anomaliach natury i duchach”. Książka Yuan Meia należy do chińskiego gatunku „dziwnych opowieści” i była porównywana z Dziwnymi opowieściami zebranymi w studiu Liaozhai Pu Songlinga, których literackie walory ceni się znacznie wyżej. W wydaniu Yuan Meia fantastyczne historie o duchach i innych zjawiskach paranormalnych stały się jednak pretekstem do przedstawienia tego wszystkiego, o czym nie chciała słyszeć konfucjańska ortodoksja, tj. seksie, zdradzie, zemście, pieniactwie, transwestytyzmie i homoseksualizmie. Książka była niezwykle popularna, a o jej wywrotowym oddziaływaniu świadczy fakt, iż ostatecznie w 1836 rząd uznał za konieczne jej ocenzurowanie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Yuan Mei · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.