Józef Lutosławski (ur. 1881 w Drozdowie, zm. 5 września 1918 w Moskwie) – ziemianin związany z Narodową Demokracją, działacz organizacji polskich w Rosji podczas I wojny światowej. Współzałożyciel Centralnego Komitetu Obywatelskiego w Warszawie i działacz jego oddziału w Riazaniu, kierownik Wydziału Wojskowego Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego w Moskwie. Rozstrzelany przez Czekę za prowadzenie propagandy kontrrewolucyjnej.

Życiorys Syn Franciszka Dionizego, ojciec Witolda, kompozytora i dyrygenta. Jego braćmi byli redaktor „Gazety Rolniczej” Jan Lutosławski, poseł na Sejm II RP ks. Kazimierz Lutosławski, społecznik Stanisław Lutosławski, działacz narodowy Marian Lutosławski oraz ideolog Narodowej Demokracji i polskiego harcerstwa Wincenty Lutosławski.

Odbył studia rolnicze w Zurychu, po czym także filozoficzne w Berlinie. Był członkiem Ligi Narodowej (LN) od około 1905 roku.

W 1905 został współpracownikiem „Gońca Porannego”, nowego organu prasowego LN na terenie zaboru rosyjskiego.