Podłoga była płaska, co umożliwiło wszechstronne wykorzystanie kabiny, poprawiło też to wytrzymałość kadłuba. Płat otrzymał profil GA(W)-1, który charakteryzował się dużą prędkością przelotową i odpornością na przeciągnięcie. Dla wygody użytkowników zaprojektowano dwuczęściowe drzwi dające łatwy dostęp do kabiny.

W późniejszych latach podlegał kilku modyfikacjom, m.in. usterzenie poziome zostało przeniesione wyżej. Konstruktorzy planowali stworzenie wersji sportowej (holowanie szybowców i transport spadochroniarzy), transportowej (4–5 pasażerów lub ładowność 450 kg), rolniczej, sanitarnej i in. Po 1996 r. zdecydowano o zaprzestaniu rozwijania tego projektu. Prototypy (SP-PRD i SP-PRC) przekazano w 1999 r. do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

Konstrukcja Jednosilnikowy samolot wielozadaniowy w układzie górnopłatu o konstrukcji metalowej.