W porewolucyjnym rządzie Ortegi objęła stanowisko ministra zdrowia i pozostawała na tym stanowisku w latach 1979–1990. W nowej elicie politycznej Nikaragui była jedyną kobietą, której pozycja mogła równać się z pozycją mężczyzn.
W 1990 r., po tym, gdy sandiniści przegrali wybory parlamentarne, współtworzyła Sandinistowski Ruch Odnowy razem z innymi politykami, krytycznie nastawionych do autorytarnego zwrotu w polityce Daniela Ortegi. Ukończyła studia historyczne i uzyskała w tej dyscyplinie doktorat. Przez kolejne lata krytykowała dyktatorskie rządy Ortegi i łamanie praw człowieka w Nikaragui. W 2008 r. Sandinistowski Ruch Odnowy został zdelegalizowany.
W 2022 r., po wygraniu kolejnych wyborów, uznanych przez społeczność międzynarodową za sfałszowane, Ortega uderzył w opozycję. Wśród aresztowanych działaczy była również Téllez, która w roku następnym została skazana na 15 lat więzienia w niejawnym procesie. Spędziła 20 miesięcy w więzieniu w Managui w niemal zupełnej izolacji. W kwietniu 2023 r. razem z 224 innymi więźniami politycznymi została zwolniona i zmuszona do wyjazdu do Stanów Zjednoczonych, gdyż parlament Nikaragui, całkowicie uległy wobec Ortegi, zdecydował o pozbawieniu ich obywatelstwa.