mały|Balkony francuskie w Villi Suzanne w Aurillac we Francji

Balkon francuski, znany również jako balustrada francuska lub portfenetr (również porte-fenêtre od fr. fr. porte - drzwi, fenêtre - okno) – to element architektoniczny występujący pierwotnie w pałacach z okresu XVII-XIX wieku. Jest to wysokie okno sięgające od podłogi do sufitu, zabezpieczone zewnętrzną balustradą. Różni się od klasycznego balkonu brakiem płyty balkonowej. Cała konstrukcja ogranicza się do okna lub drzwi, a balustrada zapewnia niezbędne bezpieczeństwo. Nie można na niego wyjść, otwierając drzwi na oścież, a często traktowany jest jako element dekoracyjny elewacji. Obecnie wykorzystywany jest jako zamiennik balkonu, szczególnie w wysokich budynkach oraz tam, gdzie z założenia elewacja budynku ma być płaska. Można stosować nie wyżej niż 25 m nad terenemDz. U. 2002 nr 75, poz. 690, §303 pkt 3.

Termin „balkon francuski” wywodzi się z Francji, gdzie były często używane do ozdabiania fasad budynków i doświetlania wnętrz. Choć ich popularność spadła na pewien czas, w XXI wieku znowu zaczęły przeżywać renesans w nowoczesnej architekturze.