thumb|220px|C. F. Langhans: Kościół Opieki św. Józefa we Wrocławiu thumb|220px|C. F. Langhans: Teatr Nowy w Lipsku, ok. 1900 thumb|220px|C. F. Langhans: Altes Palais w Berlinie, ok. 1900 thumb|220px|C. F. Langhans: Synagoga pod Białym Bocianem we Wrocławiu Carl Ferdinand Langhans (ur. 14 stycznia 1781 we Wrocławiu, zm. 22 listopada 1869 w Berlinie) – niemiecki architekt, syn Carla Gottharda Langhansa. Projektant i budowniczy wielu gmachów teatralnych i operowych na terenie Śląska i Niemiec, m.in. Opery Wrocławskiej. Projektował w stylu klasycystycznym i historycznym.

Życiorys Carl Ferdinand Langhans był synem architekta Carla Gottharda Langhansa. Wraz z Karlem Friedrichem Schinklem kształcił się u Davida Gilly’ego, a jednocześnie zawodu architekta uczył go ojciec.

W 1797 uzyskał uprawnienia kierownika budowy (niem. Baukondukteur). W latach 1800–1802 towarzyszył w pracach budowlanych nad berlińskim Niemieckim Teatrem Narodowym (niem. Deutsches Nationaltheater) przy Gendarmenmarkt według projektu ojca. Wskutek wojny w 1806 jako główny nadworny inspektor budowlany (niem. Oberhofbauinspektor) otrzymywał jedynie wynagrodzenie tymczasowe (niem. Wartegeld). Następnie wyjechał w podroż studyjną do Włoch, gdzie znalazł się pod wpływem włoskich budowli renesansowych.