Do pierwszych transporterów opancerzonych izraelskiego wojska zaliczały się również Halftracki. Ich zakupów w Europie dokonywali wysłannicy Hagany jeszcze przed 1948 rokiem. Jako pierwsze z Europy przybyły do Palestyny Halftracki M5 i M9 jako maszyny rolnicze. Niewystarczająca liczba czołgów sprawiła, że część transporterów była wyposażana w improwizowane wieżyczki strzelnicze z karabinami maszynowymi MG 34 lub w przeciwpancerne działa 6-funtowe. Po zakończeniu wojny Izrael nabył we Włoszech 150 sztuk zdemilitaryzowanych M14 MGMC i M15 CGMC oraz transporterów M2 wyposażonych w moździerze (pojazdy te znane były jako M4). W latach 1948–1949 kolejne sztuki nabyto we Francji, Belgii, Holandii i ze Stanów Zjednoczonych (M3, M5, M9). W 1955 roku rozpoczęto standaryzację Halftracków. W latach 60. Halftracki zostały wyposażone w wyrzutnie przeciwpancernych pocisków kierowanych (ppk) SS.11 oraz belgijską armatą Mecar kalibru 90 mm, a w latach 70. we francuskie armaty DEFA F1 kalibru 90 mm.
W trakcie kryzysu sueskiego (1956), a także podczas innych konfliktów bliskowschodnich, Izrael zdobywał transportery kołowe produkcji radzieckiej BTR-152.