W latach 80. w Siłach Obronnych Izraela pojawiło się zapotrzebowanie na opancerzone transportery gąsienicowe, które byłyby odporne na ataki granatnikami przeciwpancernymi oraz improwizowanymi ładunkami wybuchowymi. Potrzeba ta była rezultatem doświadczeń I wojny w Libanie. Izraelskie wojsko uznało, że w tamtym okresie żaden transporter dostępny na rynku nie spełniał krajowych oczekiwań. Przedsiębiorstwo NIMDA dokonało więc modyfikacji czołgów Tiran, które pozbawiono wieży czołgowej i dostosowano do potrzeb transportu piechoty. Wzrost ofiar po stronie izraelskiej w przedłużającym się konflikcie sprawił, że wojsko postanowiło wprowadzić do użytku kolejne konstrukcje, stanowiące alternatywę dla transporterów M113. W latach 80. na służbę przyjęto Nagmaszoty – modyfikacje czołgów Szot Kal. Efektem kolejnych prac nad Nagmaszotami były Nagmachony, a w latach 90. – Nakpadony.