W niemieckiej stolicy zetknęła się z ruchem socjalistycznym. Wstąpiła do Branżowego Związku Berlińskich Szwaczek. W 1885 r. występowała na spotkaniu założycielskim Związku Robotnic (Verein zur Vertretung der Interessen der Arbeiterinnen) i została wybrana do komitetu agitacyjnego organizacji. W swoich przemówieniach walczyła o prawa robotników i kobiet, głosiła też hasła wolnomyślicielskie i antyklerykalne, zyskując wielką popularność w Berlinie. W 1886 r. na mocy ustaw antysocjalistycznych Związek Robotnic został rozwiązany, a członkinie jego kierownictwa ukarano grzywną. W roku następnym władze zdelegalizowały również związek szwaczek, a Agnes Wabnitz, jako jedna z dwóch jego współprzewodniczących, została ukarana grzywną w wysokości 15 marek. Od 1890 r. ponownie należała do związku krawców i brała udział w jego pierwszej ogólnokrajowej konferencji.
W 1891 r. występowała publicznie we Frankfurcie nad Menem, przemawiając na temat sytuacji kobiet pracujących w przemyśle, wezwała też robotnice do organizowania się. Za próbę zorganizowania stowarzyszenia została ukarana tygodniowym aresztem. W 1892 r. ponownie została ukarana trzydniowym aresztem. W lipcu 1892 r. została oskarżona o bluźnierstwo i obrazę majestatu.