Przepoczwarczenie ma miejsce poza wodą w komorze ulepionej z cząstek gleby i roślin, przyczepionej do łodyg, liści lub szczątków roślinnych kilka centymetrów powyżej lustra wody.
Rodzaj ma niemal kosmopolityczny zasięg, brak go jednak w nearktycznej Ameryce Północnej. Większość gatunków zamieszkuje krainy etiopską i orientalną. Tylko dwa gatunki znane są z Australii i tylko dwa z Ameryki Południowej. W krainie palearktycznej stwierdzono pięć gatunków, z których tylko S. emarginatus wykazano z Europy, w tym z Polski.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1798 roku przez Johanna Gottlieba Kugelanna. Gatunkiem typowym wyznaczony został Dytiscus emarginatus. Zapis kopalny rodzaju sięga eocenu.
Do rodzaju tego zalicza się 18 opisanych gatunków: Spercheus belli Champion, 1919 Spercheus burgeoni Orchymont, 1929 Spercheus cerisyi (Guérin-Méneville, 1844) Spercheus crenulatus Fairmaire, 1893 Spercheus emarginatus (Schaller, 1783) Spercheus fimbriicollis Bruch, 1915 Spercheus gerardi Orchymont, 1929 Spercheus halophilus Archangelsky, 2001 Spercheus hanseni Hebauer, 1990 Spercheus hovanus Fairmaire, 1903