Legenda o przybyciu figury Legenda podaje, że ok. 1240 do klasztoru ojców Dominikanów w Przemyślu przybył św. Jacek Odrowąż, który uciekając z Kijowa przed Tatarami zabrał ze sobą figurę Matki Boskiej i zostawił ją w kościele zakonnym w Przemyślu. Uciekający św. Jacek miał usłyszeć kobiecy głos (Matki Boskiej) po zabraniu tylko Najświętszego Sakramentu: „Jacku, dlaczego to czynisz? Zabierasz mego syna, a mnie chcesz opuścić i pozostawić na niechybną zgubę?”. Po tych słowach św. Jacek miał zabrać także figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus.
Opis figury Łaskami słynąca statua, przedstawia siedzącą na srebrnym tronie Matkę Boską. W XVIII wieku tron został obity srebrną, trybowaną blachą. Maryja jest przedstawiona w sukni przewiązanej w pasie, głowa jej jest okryta chustą, która opada na jej ramiona. Na prawej ręce trzyma swego syna – Dzieciątko Jezus, spoglądając na niego z troską i miłością (pełna zadumy). Jezus ukazany jest jako beztroskie dziecko bawiące się paluszkiem u swej nogi, jednocześnie wpatrujące się w piękną i spokojną twarz swej matki. Lewą rączką Jezus pociąga chustę matki. Na lewej dłoni Maryi wspiera się otwarta księga. Twarz Przemyskiej Madonny jest owalna, o lekko wydatnym nosie i zarysowanych ustach.