Jako jedna z niewielu ocalałych organizowała pochówki pomordowanych pacjentów, sióstr i świeckich pielęgniarek. Wraz z doktorem Jakubem Laufenbergiem przygotowała pomieszczenia dla chorych na tyfus. Mimo doznanych upokorzeń udała się do rosyjskiego komendanta z prośbą o udzielenie małemu oddziałowi szpitalnemu pomocy i wsparcia. Ukrywała przed ludźmi ból i cierpienie, a jej stan zdrowia pogarszał się z każdym dniem.
Zmarła dnia 9 maja 1945 roku prawdopodobnie z powodu powikłań po gwałtach i biciu. Spoczęła na cmentarzu dla pacjentów Szpitala Mariackiego obok zamordowanych sióstr: Krzysztofy Klomfass i Liberii Domnick.
Proces beatyfikacyjny mały|Zbiorowy grób służebnicy Bożej oraz błogosławionych s. Krzysztofy Klomfass i XIV towarzyszek na cmentarzu w Braniewie 8 grudnia 2004 roku w Braniewie rozpoczęto proces beatyfikacyjny s. Krzysztofy Klomfass i XV towarzyszek. Postulatorem procesu została, z ramienia Zgromadzenia, s. Józefa Krause. Trybunał w składzie: bp Julian Wojtkowski (delegat biskupa), ks. Lucjan Świto (promotor), Brygida Neumann i Gaudencja Zwolak (notariusze). Komisja historyczna pracowała pod kierunkiem ks. prof.