Celem udzielenia pomocy 22 pułkowi piechoty i batalionowi ON „Koronowo”, dowódca 15 Dywizji Piechoty gen. Zdzisław Przyjałkowski skierował w rejon walk kawalerię dywizyjną. Chciał też w ten sposób zamknąć kierunek Tryszczyn – Kruszyn. Była to już jednak decyzja spóźniona, a dowódca kawalerii złożył meldunek bojowy następującej treści: [...] wyruszyłem dla obronnego zamknięcia rejonu Tuszyny i Probostwa. Jednak interwencja moja o godz. 15.30 okazała się już spóźniona, gdyż npl opanował już zach. skraj lasu z L. Wilcze Gardło włącznie. Tak z północy, jak i z południa napływało coraz więcej piechoty npla. Szczątki i niedobitki obrońców spod Buszkowa spotkałem w Nadleśnictwie Stronno w stanie wprost opłakanym, ponadto tabory jednego z pułków dywizji ogarnęła wprost panika, gdyż pozostawiali i porzucali na drodze swego odwrotu, co tylko można było. Nie mogąc wykonać otrzymanego rozkazu z powodu opóźnienia, a widząc tam swoją obecność w terenie wybitnie lesistym jako mało przydatną, powróciłem do L. Zdroje.

Także wysuniecie odwodu dywizyjnego – 59 pułku piechoty (bez batalionu) – w kierunku północno-zachodnim okazało się spóźnione.