W 1917 r. została wybrana do rady miejskiej Iwanowo-Wozniesieńska, była również członkinią komitetu fabrycznego w zakładach Witowej. Po 1919 r. zamieszkała w Moskwie. Ukończyła kurs agitatorki i pracowała w oddziale kobiecym partii w Moskwie. Była instruktorką odpowiedzialną w partyjnym wydziale kobiet i w latach 1928–1930 kierowniczką wydziału administracyjnego NKWD. Od 1932 r. pracowała w prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR. Według niektórych źródeł w latach 30. była represjonowana. Odeszła na emeryturę w 1940 r.
Spisała wspomnienia. Przy jej udziale w kamienicy przy ulicy Leśnej w Moskwie, gdzie w latach 1905–1906 działała podziemna drukarnia, stworzono muzeum, rekonstruując dawny wygląd pomieszczeń.
Odznaczona Orderem Lenina. Jej popiersie jest jednym z 14 wizerunków rewolucjonistów umieszczonych w alei kompleksu pomnikowego Czerwona Tałka w Iwanowie, odsłoniętego w 1975 r. Jej imię nosi również ulica w Iwanowie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Imperium Rosyjskim (1905–1907) Kategoria:Ludzie związani z Iwanowem