Twórczość literacka Debiutowała jako poetka w 1969 r. w tygodniku „Odgłosy”. Była autorką dziesięciu tomików poetyckich i prozatorskich, a także licznych publikacji w prasie i wydawnictwach zbiorowych. Obszar jej twórczości obejmował głównie poezję, prozę poetycką i eseistykę.
Pozycje książkowe (wybór) Gamy i posągi (1986)
Mój labirynt (1994)
Listy do szuflady [miniatury prozatorskie] (1994)
Taka mała proza (1994)
Zapomniane strofy i pieśni o kochaniu (1996)
Norwidowskie kartki (2002) To (naprawdę) tylko słowa (nic więcej) (2005)
Działalność kulturalna W latach 1950–1953 była korespondentką łódzkiej rozgłośni Polskiego Radia. Od 1969 r. należała do Unii Polskich Pisarzy Medyków (przemianowanej następnie na Unię Polskich Pisarzy Lekarzy – UPPL). W latach 1990–2002 pełniła tam funkcję prezesa Zarządu Głównego, a później wiceprezesa. Okres prezesury Barbary Szeffer-Marcinkowskiej przyniósł znaczny rozwój aktywności UPPL po okresie stagnacji przypadającym na czas stanu wojennego i schyłku PRL. Do jej zasług należy zainicjowanie działalności wydawniczej UPPL (m.in.