Było całkiem inaczej Punktem wyjścia utworu jest bunt przeciw faktom historycznym. Autor zmienia okoliczność, że cesarz Julian Apostata żył trzydzieści trzy lata i jako jedynowładca przez dwa lata walczył z chrześcijaństwem. W powieści Apostata żyje pięćdziesiąt dwa lata, co daje mu szanse do walki z chrześcijaństwem przez blisko ćwierć wieku. Musi jednak walczyć z chrześcijaństwem tylko w sposób, na który by go było stać, gdyby żył dłużej i to z chrześcijaństwem, które wówczas istniało. Autor zachowuje prawdę o duchu i stylu epoki, o poglądach właściwych ówczesnym ludziom, wnika w osobowości głównych bohaterów zdarzeń. W oparciu o możliwości polityczne, intelektualne i psychiczne rzeczywistego Juliana, rzutuje postępowanie Juliana fikcyjnego, tak by stanowił on logiczny ciąg dalszy rzeczywistego samego siebie.
Główne wątki utworu: tajemnicza wyprawa okrętu Socen z wygnanym Palladiosem i innymi zagadkowymi osobami na pokładzie oraz tajna misja perskiego szpiega Argentinosa, w drugiej części powieści, koncentrują się na osobie Juliana Apostaty. Bohaterowie podważają prawdziwość dokumentów poświadczających wcześniejszą śmierć Apostaty w 363 roku. Przytaczają źródła zaprzeczające wersji oficjalnej. Mnożą przypuszczenia, które zbijają ich rozmówcy.