2,5–3 × 1,75–2,25 µm, czasami ekscentryczne, mniej lub bardziej brodawkowate, wyraźnie amyloidalne. Cystydy cylindryczne lub spiczaste, o wymiarach 48–72 × 7,7–14 µm, najczęściej zwieńczone małym, smukłym wyrostkiem lub bardzo mało napęczniałą główką, w sulfowanilinie czarniawoszarawe. W epikutisie smukłe włoski, którym towarzyszą maczugowate lub cylindryczne dermatocystydy, z przegrodami, o szerokości 6–10 µm, mniej lub bardziej siwiejące w sulfowanilinie. Pod skórką i w miąższu liczne przewody mleczne.
Występowanie i siedlisko We Francji jest częsty. W Polsce do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko podane przez Marię Lisiewską w 1999 r. w Puszczy Augustowskiej, w późniejszych latach podano następne. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w wilgotnych, a nawet podmokłych lasach pod różnymi drzewami liściastymi: topola biała, a zwłaszcza topola osika, także lipa szerokolistna itp.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski