Józef Jarzębowski, pseudonimy Jan Art, Abbé Joseph Podróżny (ur. 27 listopada 1897 w Warszawie, zm. 13 września 1964 w Herisau) – polski ksiądz katolicki, historyk, poeta i pedagog, marianin (MIC).
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. Uczęszczał do gimnazjum Zamoyskiego. W 1917 roku wstąpił do zakonu marianów, w 1923 roku przyjął święcenia kapłańskie. Studiował filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1925–1939 pracował jako nauczyciel religii, wychowawca i dyrektor internatu w Kolegium Ojców Marianów na warszawskich Bielanach. Od 1937 roku pełnił funkcję wicemoderatora Sodalicji Mariańskiej absolwentów warszawskich szkół wyższych. Po wybuchu II wojny światowej trafił na Litwę, gdzie pełnił funkcję kapelana żołnierzy polskich internowanych w Wiłkomierzu. Podczas pobytu na Litwie spotkał ks. Michała Sopoćkę (1888–1975), spowiednika św. Faustyny, który zapoznał go z nabożeństwem do Miłosierdzia Bożego. 26 lutego 1941 r. koleją transsyberyjską dociera do Władywostoku, a stamtąd przez Japonię do Stanów Zjednoczonych. Tam zaczyna popularyzować nowennę do Miłosierdzia Bożego. W latach 1943–1950 przebywał w Meksyku, gdzie był duszpasterzem i wychowawcą w obozach dla polskich uchodźców. W 1950 roku osiedlił się w Wielkiej Brytanii. Zorganizował w Hereford dom zakonny, gdzie był mistrzem nowicjatu.