W latach 1936–1937 wagony podtypu A 4.2 nr 216, 218, 238 i 243 przebudowano na dwa podwójne tzw. składy bliźniacze nr 351 i 352, które oznaczono jako Z 4.2. Poprzez skrócenie platform oraz wstawienie trojga drzwi możliwe było zwiększenie pojemności. Miejscowy przewoźnik rocznie planował poddawać przebudowie po 10 kolejnych tramwajów. Do tego jednak nie doszło, ponieważ odbieraki prądu przebudowanych wagonów często odłączały się od przewodów trakcyjnych, a motorniczowie nie byli w stanie w prosty sposób ich podłączyć. Wagony te wysyłano najczęściej na brygady szczytowe lub dodatkowe. Skład nr 351 uległ zniszczeniu w czasie II wojny światowej, skład nr 352 przetrwał wojnę i został wycofany z eksploatacji w 1954 r.
W sumie podczas II wojny światowej zniszczeniu uległy 73 wagony, większość strat dotyczyła podtypu A 2.2 (37 wagonów). Elementy zniszczonych tramwajów wykorzystano jako części zamienne lub do budowy wagonów technicznych. Po II wojnie światowej, ze względu na rosnące natężenie ruchu, wagony okazały się za małe i nie zapewniały już komfortu pasażerom. W 1950 roku tramwaje typu A eksploatowano na liniach 5, 12, 20 i 30. W lutym 1956 roku dw ruchu znajdował się ostatni wagon, przydzielony do linii 28, a od 1956 roku kilka egzemplarzy nadal służyło jako pojazdy techniczne.