Jednak od 1910 roku seria A otrzymała mocniejsze silniki o mocy 45 KM. Na drewnianych ławach zamontowanych prostopadle do kierunku jazdy znajdowały się 22 miejsca, drobne modyfikacje około 1915 r. pozwoliły zwiększyć liczbę miejsc do 24. W 1939 r. zlikwidowano dwa miejsca siedzące na korzyść miejsc stojących.
Siedem doczep podtypu b 1.43 powstało w 1896 roku z tramwajów konnych wyprodukowanych w Henry Plas w Brukseli i Rathgeberze. Remont odbył się w Rathgeberze. Przebudowane wagony były zamykane i posiadały sprzęg śrubowy, dzięki czemu można je było połączyć w skład z wagonami silnikowymi. Podobnie jak w wagonach podtypu a 1.43, także i w tych przebudowano wózki. W odróżnieniu od serii a, w której zachowano ramę oryginalnego wagonu tramwaju konnego, nadwozie wagonów typu b zostało wydłużone o około jeden metr. Doczepy miały 16 miejsc siedzących na drewnianych ławkach ustawionych prostopadle do kierunku jazdy. Doczepy posiadały 24 miejsca stojące, w 1915 r. ich liczba spadła o dwa miejsca. 13 doczep podtypu b 2.44 powstało w latach 1900–1901 wskutek przebudowy wagony kolei parowej zbudowane przez Rathgebera.