Jerzy Gil (ur. 15 stycznia 1947 w Gliwicach) – generał brygady Wojska Polskiego, profesor nauk medycznych (1993); od 2005 szef Zespołu Konsultantów Wojskowej Służby Zdrowia Wojskowego Instytutu Medycznego.

Życiorys Jerzy Gil syn Zbigniewa. urodził się 15 stycznia 1947 w Gliwicach. W 1964 rozpoczął służbę wojskową jako słuchacz Wydziału Lekarskiego w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W 1970 uzyskał dyplom tej uczelni oraz promocję na stopień podporucznika będąc promowany przez gen. Józefa Urbanowicza. W 1971 otrzymał przydział służbowy na stanowisko młodszego asystenta w 106 Wojskowym Szpitalu Garnizonowym w Gliwicach. W 1972 został skierowany do Zabrza na stanowisko lekarza izby chorych w 34 pułku inżynieryjno-budowlanym w Zabrzu.

W 1974 uzyskał I stopień specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych. W roku 1975 uzyskał stopień doktora nauk medycznych na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Od 1976 asystent Klinki Chorób Wewnętrznych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie. W 1977 uzyskał II stopień specjalizacji i objął stanowisko starszego asystenta Kliniki Chorób Wewnętrznych Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM.