Leonard T. Schroeder (ur. 16 lipca 1918 w Linthicum w stanie Maryland, zm. 26 maja 2009 w Largo na Florydzie) – amerykański wojskowy. Jako dowódca kompanii F 2. batalionu 8 Pułku Piechoty 4 Dywizji Piechoty był pierwszym alianckim żołnierzem, który zszedł na brzeg podczas lądowania w Normandii 6 czerwca 1944 roku.
Wczesne lata Urodził się 16 lipca 1918 roku na przedmieściach Baltimore w Linthicum Heights w stanie Maryland. Chociaż w dzieciństwie znęcali się nad nim rówieśnicy, stał się wybitnym sportowcem w szkole średniej, którą ukończył w 1937 roku w pobliskiej Glen Burnie High School, gdzie grał w piłkę nożną i baseball. Gdy był kapitanem drużyny piłkarskiej swojej szkoły w 1936 roku, drużyna pod jego komendą zdobyła mistrzostwo stanu Maryland. Następnie studiował na Uniwersytecie Marylandu w College Park w ramach stypendium sportowego. Tam został zapisany do Korpusu Szkoleniowego Oficerów Rezerwy. W czerwcu 1941 roku ukończył studia i w wieku 22 lat otrzymał stopień podporucznika armii amerykańskiej. W grudniu 1941 roku ożenił się z Margaret Nicholson, którą poznał jeszcze w szkole średniej. W następnym roku na świat przyszło pierwsze dziecko pary, syn.