Bitwa pod Krępą (występuje również jako: bitwa pod Wierzchowiskami, bitwa pod Jaworem Soleckim) – potyczka powstania styczniowego nieopodal wsi Krępa Kościelna, stoczona 6 listopada 1863 roku.

Bitwa miała miejsce na terytorium województwa sandomierskiego (obecnie województwa mazowieckiego) i objęła swym zasięgiem położone wzdłuż rzeki Krępianki ówczesne miejscowości: Bożydar, Krępa, Wierzchowiska, okolice Aleksandrowa wraz z pobliskimi lasami oraz wieś Jawor.

Przebieg bitwy 4 listopada 1863 roku rosyjski podpułkownik Protopow, który od dłuższego czasu śledził ruchy powstańczych wojsk pułkownika Dionizego Czachowskiego, wysłał przeciwko niemu oddziały dowodzone przez poruczników Miedjanowa i Asijewa z jekaterynosławskiego pułku dragonów oraz por. Worońca z mohilewskiego pułku piechoty.

5 listopada 1863 roku płk Czachowski wraz ze swym powstańczym oddziałem przeszedł przez Wisłę pod Solcem i kierował się ku Lipsku. Wyśledził ich oddział dowodzony przez por. Asijewa.

Wieczorem powstańcy stanęli we wsi Krępa Kościelna, położonej o milę od miasteczka Jawor Solecki, gdzie udali się na spoczynek. Czachowski spędził tę noc na plebanii kościoła św. Apostołów Piotra i Pawła w Krępie.