Rozproszeni powstańcy zdołali skierować się w stronę Wierzchowisk (wsi córki Czachowskiego, Julii), odległych o pół mili od Krępej. Następnie skierowali się do wsi Jawor Solecki. Ścigani przez dragonów zostali dopadnięci przy wjeździe. Tu otoczył ich oddział dragonów i piechoty czternaście razy liczniejszy. Czachowski próbował przedrzeć się ku pobliskiemu tartakowi Jawór.

Powstańcy zostali zaatakowani z dwóch stron i osaczeni przez kolumnę pościgową dragonów por. Asijewa pod Jaworem Soleckim, 2 km od Wierzchowisk. Czachowski cięciem szaszki został zrzucony z konia i ciężko ranny, oparty o polną gruszę bronił się strzelając z rewolweru oraz odpierał szablą ciosy napastników. Strzał wachmistrza, który trafił Czachowskiego w bok, zakończył nierówną walkę. Dionizy Czachowski poległ nie zdoławszy się połączyć z oddziałem dowodzonym przez Konrada PiotrowskiegoAleksander Medyński - "W półwiekową rocznicę : powstańcom i organizatorom Tarnopolszczyzny w hołdzie", Tarnopol 1913. Przypuszczalnie przed śmiercią, broniąc się pod gruszą, zdołał zabić sześciu ludzi.

Dragoni ścigali jeszcze pozostałych powstańców przez Jawór, Rzeczniów aż do Rzechowa.