Mirza Ghiyas Beg (ur. w połowie XVI wieku w Teheranie, zm. 1622 w okolicach Kangry) – perski szlachcic, który stał się jedną z najważniejszych postaci na dworze imperium Mogołów. Sprawował urząd diwana (skarbnika) w Kabulu, a następnie wezyra i otrzymał tytuł I’timad-ud-Daulah („Filar Państwa”). Był ojcem cesarzowej .
Wczesne życie Mirza Ghiyas Beg był synem męża stanu i poety Khvajeha Mohammada Sharifa, co zapewniło mu uprzywilejowane wychowanie. Poślubił Asmat Begum, córkę przedstawiciela klanu Aqa Mulla. Około 1576 roku, po śmierci ojca, stracił łaskę na dworze perskim, co skłoniło go do emigracji wraz z rodziną do Indii. Przyciągnęły go opowieści o dobrobycie dworu cesarza Akbara Wielkiego, który ustanowił stabilne imperium. Ponadto kuzyn Bega oraz wuj jego żony służyli już w administracji Mogołów.