Rzadziej nagrywane odgłosy dojrzałych kotów obejmowały mruczenie, powitania lub szmery tego samego gatunku, przedłużone dialogi głosowe między kotami w oddzielnych klatkach, okrzyki „frustracji” podczas szkolenia lub wygaszanie warunkowych reakcji.

Miller podzielił odgłosy na pięć kategorii w zależności od wytwarzanego dźwięku: mruczenie, skrzeczenie, wołanie, miauczenie i warczenie/syczenie.

Owens i inni sklasyfikowali odgłosy kotów na podstawie struktury akustycznej. Istnieją trzy kategorie: dźwięki tonalne, dźwięki pulsacyjne i dźwięki szerokopasmowe. Dźwięki tonalne są dalej podzielone na grupy dźwięków o strukturze harmonijnej lub zwykłych dźwięków tonalnych. odgłosy impulsowe dzielą się na impulsy i impulsy hybrydowe z zakończeniami tonalnymi. Dźwięki szerokopasmowe dzielą się na cztery grupy: dźwięki szerokopasmowe nietonalne, dźwięki szerokopasmowe z tonalnymi początkami, dźwięki szerokopasmowe z krótkimi elementami tonalnymi i dźwięki szerokopasmowe z długimi zakończeniami tonalnymi.