Wilda dzięki zastosowaniu efektu pogłosu tworzy diaboliczną atmosferę, odmienną jednak od ponurego, złowieszczego klimatu znanego z produkcji muzycznych Hellhammer czy wczesnego Sodom.
Teksty operują dosadnym językiem, opisami przemocy i okrucieństwa. Wyrażają buntowniczą niechęć, pogardę wobec religii, mają charakter bluźnierczy (Insurrection of the Living Damned). Chrześcijaństwo jest w tekstach zespołu religią obłudną, przesiąkniętą złem, pętającą wolność człowieka (Fallen Angel). Bunt i zniszczenie religii ma na celu postawienie w centrum indywidualnego człowieka z jego zwyczajnymi potrzebami (także seksualnymi – Whisky Time). Nacisk na nieskrępowaną wolność człowieka, jego indywidualizm i nonkonformizm, jest jednym z nurtów satanizmu, który inspirował muzyków blackmetalowych w latach osiemdziesiątych (Quorthon, King Diamond) i dziewięćdziesiątych (zespoły sceny norweskiej, np. Mayhem, Darkthrone, Burzum).
The Day of Wrath zaliczana jest przez część fanów i krytyków muzycznych do tak zwanej pierwszej fali black metalu, do której należą m.in. płyty Welcome to Hell i Black Metal grupy Venom, Morbid Tales formacji Celtic Frost czy Bathory zespołu Bathory.