Rezerwiści, dla których zabrakło umundurowania, zostali zdemobilizowani. OZ 18 DP ewakuowano w rejon Kowel-Luboml częściowo transportem kolejowym przez Brześć nad Bugiem, a częściowo marszem pieszym przez Włodawę. Rzut pieszy wyruszył 11 września o godz. 19:00, w jego skład weszły zorganizowane umundurowane i częściowo uzbrojone bataliony. Bataliony piechoty Ośrodka maszerowały oddzielnie bocznymi drogami zachodnim brzegiem Bugu do Włodawy. Batalion piechoty mjr. Zygmunta Wroczyńskiego część trasy pokonał transportem kolejowym i 14 września dotarł do Brześcia nad Bugiem, tu nie otrzymał potrzebnej broni i oporządzenia oraz wyposażenia. Dalszym marszem pieszym udał się do Równego. Prawdopodobnie batalion mjr. Wolskiego dotarł do Kowla i tam otrzymał uzupełnienie uzbrojenia i wyposażenia, gdzie uzbrojeni żołnierze na czele z mjr. Wolskim weszli w skład Grupy „Kowel” płk. Leona Koca. Ppłk Komędera i mjr Foryś udali się w trasę odwrotu samochodem osobowym, nie mogąc nawiązać kontaktu z mijającymi Włodawę batalionami Ośrodka. Za Włodawą zmotoryzowany oddział niemiecki rozbił jeden z oddziałów OZ 18 DP. Batalion mjr. Wroczyńskiego i inne elementy Ośrodka, które dotarły do Równego transportem kolejowym 15 i 16 września, zostały częściowo dozbrojone.