Znowelizowana ustawa z 1932 r. brała pod uwagę wypracowane wnioski z funkcjonowania Warszawskiej Izby Rolniczej, które wskazywały na potrzebę zwrócenia uwagi na następujące problemy:
enigmatycznie opisane dochody izb rolniczych, brak wskazania, które konkretnie społeczne organizacje rolnicze wchodzą w skład rady izby, brak określenia zakresu współdziałanie z władzami państwowymi przy wykonywaniu nadzoru nad działalnością powiatowych związków samorządowych.
W ustawie o izbach rolniczych i obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 1932 r. przyjęto, że gospodarka finansowa izby funkcjonować będzie w granicach ustalonych w budżecie. Dochody izby składały się zRozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 7 kwietnia 1936 r. o sporządzaniu i ustalaniu budżetów izb rolniczych. Dz. U. 1936 nr 34, poz. 265.:
3% udziału w ogólnej kwocie państwowego podatku gruntowego, pobranego w okręgu Izby, 50% kwot uzyskiwanych z okręgu izby na podstawie przepisów obowiązujących o finansach komunalnych, opłat ustanowionych na rzecz izby na mocy obowiązujących ustaw, opłat za świadczenia i usługi oddawane rolnikom przez izbę, zasiłków rządowych, samorządowych lub innych.
Na pytanie jak duży był to budżet, znajdziemy odpowiedź u S.