W lewej ręce trzyma książkę, a prawa ręka Dzieciątka jest skierowana w stronę Maryi w geście błogosławieństwa. Jezus jest ubrany w bordową suknię, którą zdobią złote gwiazdki. Wokół głów Madonny i Jezusa znajdują się złote nimby. Tło do wysokości głowy Maryi przedstawia kwiatową kotarę o formie zielono-złocistej. Powyżej kotary znajduje się złoty pas z wzorem wiciowo-roślinnym. Po bokach NMP i jej syna (ponad kotarą) znajdują się aniołowie w białych sukienkach.
Kult maryjny Wizerunek Madonny od ok. XVII – XIX w. był otaczany lokalną czcią wiernych, którzy wierzyli, że jest on wizerunkiem „fertur gratiosa” tj. „niosącym łaski”. Wizytacje wymieniają obraz i pośrednio kult. Opis wizytacji kapitulnej z 1664 r. podaje istnienie ołtarza z obrazem NMP, wizytacje z 1748 i 1754 roku potwierdzają istnienie obrazu oraz cześć dla Matki Bożej w jadownickim kościele. Po przeniesieniu obrazu ze starego do nowego kościoła w 1910 r. kult osłab. Obraz Madonny posiadał srebrne korony, drewnianą złoto-srebrną sukienkę i wota co potwierdza wizytacja parafii z XVIII w. Z czasem zaginęły korony i wota, świadczące o lokalnym kulcie. Dawniej w każdą sobotę rano była sprawowana msza św. z formularza o Matce Bożej z kazaniem maryjnym.