Metoda jego osadzenia może wynikać z inspiracji popularnymi wówczas chrzcielnicami kamiennymi. Trzon osadzono na profilowanej stopie o okrągłym obrysie. Jakość artystyczna i techniczna czaszy jest nisko oceniana.
W środkowej części ściany znajdują się arkady, na dolnej pas inskrypcji. Inskrypcja na czaszy składa się z 65 znaków i krzyżyka inicjałowego. Inskrypcja nie została odczytana, prawdopodobnie jest to rodzaj ornamentalnej dekoracji, mogącej mieć symbolikę magiczną. Kontrowersje wokół jego treści pojawiły się w połowie XIX wieku. Na przestrzeni lat w inskrypcji widziano cyrylicę, runy, pismo łacińskie lub starosłowiańskie. Andrzej Kucharski w 1850 roku odczytał tekst jako: Z DYABOŁY W IOWO IS GD TJE SŁOWATI TIVI Y VADTUM TĄ IN ZIWODT VADVA TA ZDRAJAN PDOJE LUDOVFI. Według Kucharskiego inskrypcja ta była najstarszym tekstem napisanym w języku polskim. Według Moniki Jakubek-Raczkowskiej Kucharski odczytał tekst na podstawie niedokładnego przerysu liter i nie ma ono żadnego uzasadnienia. Według badań przeprowadzonych przez Jakubek-Raczkowską prawie wszystkie litery mają czytelny krój łacińskiej majuskuły. Dodatkowo zwrócono uwagę, że pomiędzy wyrazami nie ma żadnych odstępów oraz występuje zestawienie sześciu spółgłosek obok siebie, co pominął Kucharski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sztuka w Toruniu Kategoria:Sztuka gotyku