Jerzy Stanisław Kubecki (ur. 14 listopada 1890 w Winiarach Wiślickich, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 14 listopada 1890 w Winiarach Wiślickich, w ówczesnym powiecie pińczowskim guberni kieleckiej, w rodzinie Mariana Franciszka Władysława (1863–1925), dzierżawcy tamtejszego majątku, i Ewy Danieli z Winnickich herbu Sas (zm. 1915). Był młodszym bratem Włodzimierza (1888–1934), adwokata. W 1905 został wydalony z gimnazjum w Kielcach za udział w strajku szkolnym. W 1909 ukończył korpusu kadetów.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej jako chorąży, a następnie podporucznik. Jego oddziałem macierzystym była 2 Brygada Artylerii Ciężkiej. Później służył w II Korpusie Polskim w Rosji. 22 grudnia 1919 został przeniesiony z 7 pułku artylerii ciężkiej do 2 pułku artylerii polowej LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4355.. Uczestnik wojny 1920 w szeregach Grupy Podlaskiej i 11 pułku artylerii polowej na stanowisku dowódcy 2. baterii.