Larwy z rodzaju kałużnica potrafią ponadto dobierać się do ślimaków – dociskają muszlę uniesioną głową do grzbietowej strony odwłoka i rozgniatają ją żuwaczkami.
Rozprzestrzenienie Podrodzina kosmopolityczna, znana ze wszystkich krain zoogeograficznych.
Taksonomia i ewolucja Takson rangi rodzinowej od rodzaju Hydrophilus utworzył jako pierwszy w 1802 roku Pierre-André Latreille pod nazwą Hydrophilii. Na przestrzeni wieków rodzina kałużnicowatych była różnie definiowana i dzielona. Pierwszą szczegółową klasyfikację kałużnicowatych stworzył w 1844 roku Étienne Mulsant. W obrębie swoich Hydrophilines wyróżnił cztery grupy: Limnébiaires, Bérosaires, Cyllidiaires, Hydrobiaires i Hydrophilaires. Kompleksową, mającą odzwierciedlać filogenezę, systematykę kałużnic stworzył w pracach z 1916 i 1919 roku Armand d’Orchymont. Pojawiają się tam już Hydrophilinae podzielone na plemiona Hydrobiini, Hydrophilini, Amphiopini i Berosini, to pierwsze z podplemionami Hydrobiae i Helocharae. W 1991 roku Michael Hansen nową systematykę kałużnicowatych wprowadził na podstawie wyników morfologicznej analizy filogenetycznej. Hydrophilinae podzielił na plemiona Sperchopsini, Berosini, Chaetarthriini, Anacaeniini, Oocyclini i Hydrophilini z trzema podplemionami: Acidocerina, Hydrobiina i Hydrophilina.