Zgromadzenie ogólne Zgromadzenie ogólne składało się ze wszystkich sędziów danego sądu. Przewodniczył mu prezes sądu. Zgromadzenie ogólne Sądu Najwyższego, sądu apelacyjnego oraz sądu okręgowego wybierało na rok następny ze swego grona dwóch członków i dwóch zastępców do kolegium administracyjnego, w którego skład wchodzili ponadto – prezes sądu, jako przewodniczący oraz powołani przez niego dwaj członkowie zgromadzenia ogólnego.
Do powzięcia uchwał zgromadzenia ogólnego wymagana była obecność: w Sądzie Najwyższym przynajmniej połowy jego członków, w sądach apelacyjnych i okręgowych – przynajmniej dwóch trzecich jego członków.
Uchwały zapadały większością głosów.
Niezawisłość sędziowska Sędziowie w sprawowaniu swego urzędu sędziowskiego byli niezawiśli i podlegają tylko ustawom. Niezawisłość sędziowska nie wyłączała obowiązku spełniania zaleceń w zakresie administracji sądowej, wydawanych w granicach uprawnień władzy dającej zlecenia. Sędzia miał prawo żądać, aby zlecenie doręczono mu na piśmie.