Później przez krótki czas samodzielnie prowadził „Rossonerich”, a od 1974 do 1980 roku bez większych sukcesów uczył się zawodu w klubach niższych lig.
Na początku lat 80. rozpoczął pracę z reprezentacją Włoch. Jako asystent selekcjonera Enzo Bearzota uczestniczył w dwóch finałach mistrzostw świata – w Hiszpanii w 1982 roku i w Meksyku w 1986 roku. W tych pierwszych „Squadra Azurra”, w której grali wówczas czterdziestoletni Zoff, a także Bergomi, Cabrini, Scirea oraz Rossi, który został królem strzelców turnieju, zdobyła złoty medal. W 1986 roku, kiedy obrońcy trofeum przegrali w 1/8 finału z Francją, Bearzot ze swoim sztabem podał się do dymisji.
Wyłącznie na swoje konto pracował Maldini z reprezentacją młodzieżową. Jego dziesięcioletnia kadencja na stanowisku selekcjonera kadry U-21 obfitowała w wiele sukcesów. Maldini nie tylko trzy raz z rzędu zdobył mistrzostwo Europy, ale i wypromował wielu piłkarzy, którzy później decydowali o kształcie dorosłej reprezentacji. U niego pierwsze piłkarskie kroki stawiali m.in. Gianluigi Buffon, Christian Vieri, Alessandro Nesta, Alessandro Del Piero, Filippo Inzaghi, a także jego syn Paolo.