Róża Bednorz ur. 20 października 1920 w Sośnicy, zm. 21 października 2014) – żołnierz Armii Krajowej, historyk, dziennikarka, działaczka społeczna, kustosz Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach.
Życiorys Była siódmym dzieckiem Józefa i Wiktorii. Z powodu działalności ojca na rzecz polskości Śląska i obawy przed niemieckimi represjami w 1922 r. jej rodzina przeprowadziła się do Katowic, gdzie Róża w 1939 r. zdała maturę. W sierpniu zgłosiła się do służby w miejskich komórkach zaopatrujących polską ludność uciekającą z terenów przygranicznych do Katowic. Po wybuchu II wojny światowej została ewakuowana z ludnością cywilną na wschód.
Jako sanitariuszka dołączyła do 3 Pułku Strzelców Podhalańskich, wzięła udział w walkach pułku w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim. Po klęsce polskich oddziałów została odłączona od jeńców i Niemcy nakazali jej powrót do domu. Znalazła zatrudnienie w sosnowieckim oddziale Kasy Oszczędności (Warschauer Versicherung-Gesellschaft). Włączyła się w działalność polskiego podziemia, w mieszkaniu rodziców ukrywała broń, lekarstwa i żywność dla więźniów obozu Auschwitz. Korespondowała również z polskimi jeńcami przebywającymi w Oflagu XA Itzehohe, którym przesyłała żywność.