Skórka w stanie wilgotnym lepka, połyskliwa, dająca się zedrzeć do połowy kapelusza. Blaszki Dość rzadkie, czasami z blaszeczkami, przy brzegu kapelusza zaokrąglone, przy trzonie rozwidlone, wolne, kremowe, u starszych okazów złocistożółte. Trzon Wysokość 5–9 cm, grubość 1,8–4 cm, niemal walcowaty, początkowo pełny, potem watowaty, czasami nawet komorowaty. Powierzchnia biała, u podstawy brązowawa. Miąższ Gruby, biały, nieco żółknący o kwaskowatym zapachu i łagodnym smaku. Wysyp zarodników Złocistożółty. Cechy mikroskopowe Podstawki do 55 × 13 µm. Bazydiospory 6,7–9,2 × 5,7-7,2 µm, o kształcie od odwrotnie jajowatych do elipsoidalnych, brodaweczkowato-brodawkowato-siateczkowate, o brodakach tępych lub kolczastych i o niepełnej siateczce z łącznikami lub grzebieniami, amyloidalne. Łysinka także amyloidalna. Cystydy tępo-cylindryczne, do 90 × 12 µm. Szczytowe komórki włosków w epikutisie mocno zwężone.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale w późniejszych latach podano jego stanowiska.
Naziemny grzyb mykoryzowy, występujący w lasach liściastych, zwłaszcza pod bukami i dębami.
Grzyb jadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski