Improwizowanemu śpiewowi towarzyszy taniec z charakterystycznymi gestami, ruchami rąk oraz krokami, zgodnymi z odgrywaną melodią. Pierwszą, wstępną część obrzędu rozpoczyna śpiew wykonywany przez grupę siedzących kobiet szanowanych w społeczności, ubranych w tradycyjne stroje. Zawiera on życzenia szczęścia, a także treści umoralniające skierowane do młodszych pokoleń. Następnym etapem jest obrzęd właściwy, w którym poezję wykonuje para śpiewaków (tradycyjnie kobieta i mężczyzna), wokół których w częściowo lub całkowicie zamkniętych kręgach rozpoczyna się taniec. Ruchy tancerzy rozpoczynają się od wykonania trzech kroków prawą nogą, po czym następuje równoczesne tupanie i klaskanie mające symbolizować wygnanie z życia zła i nieszczęścia. Klaskanie publiczności wraz z głosem śpiewaka (przeważnie mężczyzny) wyrażanego jako „ha-uhha-ha” bądź „oyha-oy” tworzą rytm dla ruchów tanecznych. Wydarzenie kończy się modlitwą do natury o płodność, solidarność i pokój.