Odznaka Honorowa Obrony Powietrznej () – niemieckie odznaczenie, ustanowione 30 stycznia 1938 roku.

Zasady nadawania Aby otrzymać Odznakę Honorową Obrony Powietrznej, trzeba było odsłużyć w obronie powietrznej co najmniej cztery lata, lecz samo osiągnięcie wyznaczonego okresu nie dawało automatycznie prawa do bycia odznaczonym. Odznakę mogli otrzymać także cudzoziemcy za zasługi na rzecz bezpieczeństwa niemieckiej przestrzeni powietrznejDurchführungsverordnung zur Verordnung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 73 und 74, § 4. Odznaka miała dwie klasy: II klasa – za służbę w niemieckiej obronie powietrznej po 30 stycznia 1933 roku i szczególny wkład w jej rozwójSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 71, Artikel 1, I klasa – za wybitny wkład w rozwój niemieckiej obrony powietrznejSatzung des Luftschutz-Ehrenzeichens, Reichsgesetzblatt Nr. 8 vom 30. Januar 1938, S. 71, Artikel 2.

Różne stopnie odznaki zasadniczo różniły się od siebie wyglądem. II klasa miała kształt typowego medalu, natomiast I klasa była wykonana w formie krzyża.