W styczniu 1920 został przeniesiony do służby w organach Oddziału II Sztabu Generalnego i mianowany porucznikiem. Od 1921 pełnił służbę na stanowisku kierownika Posterunku Informacyjnego nr 3 w Mołodecznie. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 81 pułku piechoty w Grodnie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5151. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto i posiadał przydział do 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie.
Po zwolnieniu z wojska uzupełnił studia agronomiczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie i pracował m.in. w Inspektoracie Rolnym w Oszmianie, a następnie w Okręgowym Urzędzie Ziemskim w Wilnie. Z dniem 1 kwietnia 1930 został w tym urzędzie mianowany asesorem w VIII stopniu służbowym”. Mieszkał w Wilnie przy ul. Mickiewicza 25 m. 18. Był członkiem (druhem) „Sokoła”, a w 1938 pełnił funkcję wiceprezesa Gniazda tej organizacji w Wilnie.. W latach 20. był członkiem Stowarzyszenia Dowborczyków „Ku chwale Ojczyzny” Okręg Wileński.