4 kwietnia wszystkich pozostających jeszcze w getcie Żydów zabrano na stację kolejową w Święcianach. Wysiedlenie zostało przeprowadzone rękoma żydowskich policjantów z Wilna, bez udziału Niemców. Tego samego wieczora Żydzi ze Święcian wyruszyli pociągiem w kierunku Wilna, gdzie dotarli przed świtem następnego dnia. Tam z transportu zabrano i zaprowadzono do miejscowego getta blisko 500 Żydów z „listy wileńskiej”, w tym członków Judenratu i ich rodziny. Ponadto odłączono od transportu kilka wagonów, w których znajdowali się młodzi, zdolni do pracy ludzie. Zostali oni zabrani do obozu pracy w Bezdanach.
Po kilku godzinach spędzonych w Wilnie pociąg z pozostałymi Żydami wyruszył w dalszą podróż, lecz wbrew niemieckim obietnicom skierowano go nie do Kowna, lecz do miejsca kaźni w Ponarach. W tym samym czasie dotarł tam transport z Żydami z gett w Oszmianie, Michaliszkach i Sołach. Zorientowawszy się w sytuacji, Żydzi podjęli próbę ucieczki. Niemal wszyscy zostali jednak zastrzeleni przez Niemców i ich litewskich kolaborantów. Tego dnia zginęło w Ponarach blisko 4 tys.