W latach 1971–2005 dominującymi gatunkami wędrownych były łyska (średnio ok. 48 tys. osobników rocznie), cyraneczka zwyczajna (do 27 tys.), kaczka krzyżówka (do 21 tys.), hełmiatka (do 50 tys.), głowienka (do 33 tys.), czernica (do 20 tys.), a w niektórych latach także łabędź niemy, łabędź krzykliwy i flaming różowy (ponad 25 tys. osobników). Krytycznie zagrożonym gatunkiem wodnym odnotowanych na tym stanowisku jest czajka towarzyska (Chettusia gregaria).
Historia Początki Rezerwatu Hazarskiego sięgają 1923 roku i zorganizowanej przez radzieckiego zoologa wyprawy badawczej w okolice miasta Hasan Kuli (obecnie Esenguly) położonego na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Kaspijskiego. Badania wykazały konieczność ochrony istniejących tam zimowisk ptactwa wodnego. W 1932 roku wystąpiono z wnioskiem o utworzenie w tym regionie Hasan-Kulijskiego Rezerwatu Ornitologicznego (), co nastąpiło uchwałą Rady Komisarzy Ludowych Turkmeńskiej SRR z 3 października 1932. Rok później rezerwat przemianowano na Wszechzwiązkowy Hasan-Kulijski Rezerwat Ornitologiczny ().