W czasie powstania Salomea pracowała w szpitalu sióstr Zmartwychwstanek, a potem przy sortowaniu amunicji. Po upadku powstania została umieszczona wraz z matką w Dulag 121 w Pruszkowie, następnie przewieziono je do obozu pod Hamburgiem, potem do KL Ravensbrück.
W 1949 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Wrocławskim, w 1958 roku uzyskała stopień doktora na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, a stopień doktora habilitowanego został jej nadany w 1967 roku przez Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa (IUNG) w Puławach. Profesorką została w 1987 roku.
Od 1970 roku do 1989 roku pełniła funkcję kierowniczki Zakładu Roślin Pastewnych w IUNG. Jest autorką 80 prac. W swoich badaniach zajmowała się m.in. lucerną (na przykład badała możliwość podniesienia jej plonów na terenie Polski, szukała odpowiednich gatunków traw do mieszanek z lucerną), modelami produkcji pasz w gospodarstwie, doborem roślin poplonowych.
Została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi w 1955 roku, Złotym Krzyżem Zasługi w 1975 roku, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1987 roku, Krzyżem Armii Krajowej w 1998 roku.
Pochowana jest na Cmentarzu parafialnym przy ul. Piaskowej w Puławach.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2022