Drugi kościół i kaplice Nową, również drewnianą świątynie zbudowano w 1750 z fundacji kasztelana sierpeckiego, Waleriana Wessela, do którego należała wieś. Miała ona dwie wieże i trzy ołtarze, w tym główny (maryjny) z poprzedniego kościoła, który słynął łaskami od 1688. Cuda te nie były urzędownie roztrząśnione, zaświadczają tylko o nich pisma Imć ks. Tomasza Jana Grzybowskiego, dziekana raciążskiego, plebana ówczas unieckiego, ręką jego i innych ludzi zacnego urodzenia podpisane. Świątynia ta została zniszczona przez pożar w 1806. Na jego miejscu powstała prowizoryczna kaplica. Była ona remontowana w 1840, ale w 1853 powaliła ją wichura, w związku z czym zbudowano kolejną kaplicę.
Trzeci kościół Obiekt obecny (także drewniany) wzniesiono w 1871 z inicjatywy księdza Ludwika Pajęckiego. Konsekrował go biskup Henryk Piotr Kossowski 5 września 1886. W 1945 oraz 1950 został uszkodzony.
Podczas okupacji niemieckiej (7 kwietnia 1940) lokalnego wikariusza, Józefa Szuleckiego aresztowali Niemcy. Więzili go w Działdowie (obóz Soldau) oraz w KL Dachau.
Generalnego remontu kościoła dokonano w latach 1989-1993 z inicjatywy księdza Tadeusza Zająca przy wsparciu parafian. W latach 2013–2014 prowadzono kolejny remont, m.in. dachu i wieży. W 2018 postawiono przed wejściem figurę bł.