wygłosiła pierwszy w historii Niemiec publiczny odczyt, w którym wyłożyła argumenty abolicjonistów i abolicjonistek w kwestii prostytucji. Utworzyła Kulturbund zur Abschaffung der behördlich konzessionierten Prostitution, krajową organizację członkowską Międzynarodowej Federacji Abolicjonistycznej. Sprzeciwiała się uznawaniu prostytucji za legalny, kontrolowany przez państwo biznes, akcentowała związki między złą sytuacją materialną kobiet a podejmowaniem pracy prostytutki. Z prelekcjami na temat prostytucji występowała w wielu miastach w Niemczech.
W 1882 r. wspólnie z Liną Bauer-Morgenstern powołała do życia schronisko dla dziewcząt przybywających do Berlina w celu podjęcia pracy w charakterze służącej. Schronisko znajdujące się na stacji kolejowej Börse oferowało młodym kobietom bezpieczne miejsce pierwszego zakwaterowania. Dwa lata później Guillaume-Schack współorganizowała między innymi z Emmą Ihrer towarzystwo wsparcia i kasę zapomogową dla niemieckich robotnic (Verein zur Vertretung der Interessen der Arbeiterinnen). Organizacja w krótkim czasie zgromadziła kilkanaście tysięcy członkiń i otworzyła 166 oddziałów terenowych. W obronie praw robotników i robotnic występowała również w Szwajcarii.