Wasserfliegerabteilung) dotarły trzy uzbrojone wodnosamoloty Gotha WD.2. Ostatnie dwa WD.2 zostały zamówione przez Imperium Osmańskie 29 kwietnia 1916 roku i dostarczone w sierpniu tego roku. Zostały one zmodyfikowane poprzez montaż konwencjonalnej obrotnicy dla karabinu maszynowego obserwatora, dzielonych chłodnic umieszczonych na rozpórkach skrzydeł i dużego grawitacyjnego zbiornika paliwa zamontowanego w większej odległości od silnika.
Opis konstrukcji i dane techniczne Gotha WD.2 był dwumiejscowym, jednosilnikowym wodnosamolotem pływakowym w układzie dwupłatu. Długość samolotu wynosiła 10,5 metra, a jego wysokość 4,1 metra. Rozpiętość górnego płata wynosiła 16,43 metra, dolnego 15,57 metra, a powierzchnia nośna wynosiła 58,5 m². Masa własna wynosiła 1050 kg, zaś masa całkowita (startowa) 1487 kg.
Napęd samolotów seryjnych stanowił chłodzony cieczą 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM). Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 96 km/h. Maszyna osiągała wysokość 1000 metrów w czasie 12 minut, a na osiągnięcie 2000 metrów potrzebowała 32 minut. Pułap praktyczny wynosił 3200 metrów, a zasięg 670 km.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieckie samoloty rozpoznawcze I wojny światowej Kategoria:Niemieckie wodnosamoloty pływakowe WD.2 Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym