Na spodzie odwłoka widocznych jest pięć sternitów (od trzeciego do siódmego), z których pierwszy nie ma pośrodkowego żeberka.
Ekologia i występowanie Owad wodny, zarówno w stadium larwalnym, jak i dorosłym. Halobiont zasiedlający słonawiska, znajdywany wśród glonów w płytkich zbiornikach wodnych.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Polski, Czech, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Albanii, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej stwierdzono go z Tunezji i Egiptu. W Azji podawany jest z Kaukazu, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Turcji, Izraela, Kazachstanu, Turkmenistanu, Tadżykistanu, Kirgistanu, Iranu i Mongolii. W niektórych krajach uznawany jest za rzadki. Na Czerwonej liście zwierząt Niemiec znalazł się jako gatunek zagrożony. W Polsce znany jest tylko z jednego stanowiska w Kołobrzegu.
Przypisy
Kategoria:Kałużnicowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Egiptu Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Iranu Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1824 roku