10 września dotychczasowy dowódca OZ 20 DP płk Adam Epler odjechał do Kobrynia, gdzie na rozkaz dowódcy OK IX objął dowództwo Dywizji Piechoty „Kobryń”, dowództwo Ośrodka objął ppłk Kazimierz Gorzkowski. Do 10 września z rezerwistów wcielonych do OZ 20 DP i włączonych w skład Ośrodka nadwyżek 79 i 80 pułków sformowano trzy bataliony z dowódcami:
I batalion piechoty (z rezerwistów 80 i 79 pp i kadry z 79 i 80 pp) - mjr Michał Bartula II batalion piechoty (z kadry i szeregowych młodszego rocznika 79 pp) - kpt. Adolf Boratyński III batalion piechoty (z kadry i szeregowych młodszego rocznika 80 pp) - kpt. Adam Jarosiński. 10 września I batalion złożony z rezerwistów 80 pp i 79 pp pod dowództwem mjr. Michała Bartuli z 79 pp został załadowany do transportu kolejowego i wysłany do Warszawy, celem uzupełnienia macierzystego 80 pułku piechoty. Z uwagi na uszkodzenie torów kolejowych przez naloty bombowe na dworce i tory kolejowe, batalion mjr Bartuli został zatrzymany w Brześciu nad Bugiem 10 września wieczorem i po wyładowaniu skierowany do Kobrynia. W Kobryniu wszedł w skład formowanej przez płk. Adama Eplera Dywizji Piechoty „Kobryń”. Następnie walczył w składzie 60 Dywizji Piechoty „Kobryń” jako samodzielny batalion 79 pp (179 pp) w walkach w Kobryniu i pod Kockiem.