W rezultacie powstało wydawnictwo nietypowe, o nieco chłodnym i mrocznym, a jednak atrakcyjnym i przyciągającym słuchaczy brzmieniu. Spotkało się także z entuzjastycznymi recenzjami krytyków. Album Worona sprzedał się w liczbie 1,5 miliona egzemplarzy zostając w 1997 roku trzecim pod względem sprzedaży wydawnictwem w Rosji. Utwór tytułowy z kolei stał się wielkim przebojem na obszarze postradzieckim i do dziś pozostaje muzyczną wizytówką Lindy. Wydawnictwo sprawiło, że Linda osiągnęła szczyt swojej popularności, odbywając liczne koncerty zarówno w Rosji, jak i w innych krajach oraz wielokrotnie otrzymując tytuł „Piosenkarki Roku”. Występy artystki gromadziły rzesze fanów – we wrześniu 1997 roku wspólny występ Lindy i Maksima Fadiejewa na koncercie w Kijowie oglądało 400 tysięcy widzów, co przez długi czas było niepobitym rekordem dla wszystkich rosyjskich wykonawców. Nadmierna popularność szła jednak w parze ze skandalami. Na przykład pewnego dnia po pojawieniu się w telewizji teledysku do utworu „Marihuana” w jednej z moskiewskich gazet ukazał się artykuł o śmierci piosenkarki z powodu przedawkowania narkotyków, co następnie było powtarzane przez stacje radiowe. Artystka później zdementowała te informacje, zapewniając jednocześnie, że piosenka „Marihuana” nie ma nic wspólnego z jej życiem osobistym, w którym stroni od używek.